Πάντα μου άρεσαν οι άνθρωποι, που ήταν ξεκάθαροι, αληθινοί,
έδειχναν τα ελαττώματά τους και δεν έκρυβαν τα θέλω και τις πληγές τους.
Εκτιμούσα πάντα την πικρή και σκληρή αλήθεια κι αντιπαθούσα το όμορφα φτιαγμένο
παραμύθι. Δεν πιστεύω πως τα μισόλογα, η μισή αλήθεια, ή το τροποποιημένο ψέμα
για το καλό κάποιου βοηθάει σε κάτι. Μόνο προβλήματα και πληγές μπορεί να
δημιουργήσει. Έτσι λοιπόν, πορεύομαι στην ζωή μου, και προτιμώ να λέω την
αλήθεια, αν και ωμή σε κάποιες περιπτώσεις, παρά να ωραιοποιώ τις καταστάσεις.
Αλλά για κάποιους μάλλον είναι δύσκολο, και για κάποιους άλλους, απλά λόγια. Ζούμε
σε έναν κόσμο που οι άνθρωποι ξέρουν μονάχα να κρίνουν και το χειρότερο κρίνουν
χωρίς να γνωρίζουν. Ζούμε σε έναν κόσμο που δύσκολα θα βρεις ειλικρινείς
ανθρώπους. Με το κεράκι πρέπει να ψάχνεις να τους βρεις. Είναι αυτοί που αντί
για την ειλικρίνεια έχουν την αγένεια. Είναι όλοι αυτοί οι δήθεν. Εκτιμώ
την ειλικρίνεια πραγματικά. Είναι όντως ο θεμέλιος λίθος της ηθικής. Η
ειλικρίνεια είναι ιερή, είναι από τις σπουδαιότερες αρετές που έχει ο άνθρωπος.
Χρειάζεται κότσια για να μιλάς ειλικρινά και να είσαι απόλυτα αληθινός με τους
άλλους. Χρειάζεται κότσια για να παραδέχεσαι τα λάθη σου, να αναγνωρίζεις που
έφταιξες και να ζητάς συγνώμη. Χρειάζεται επίσης τεράστιο θάρρος για να
υποστηρίζεις τις επιλογές σου και τις απόψεις σου. Χρειάζεται θάρρος για να λες
στους ανθρώπους σου την πραγματική αλήθεια, ακόμα κι όταν αυτή δεν είναι
αρεστή. Έχει όμως κάποιο νόημα, έναν σκοπό. Να τον βοηθήσει………Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
