Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ:( ΕΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ )

Η Ελληνορθόδοξη Πίστη είναι Πολιτισμός! Γιατί τι άλλο είναι πολιτισμός εκτός από την τέχνη που οδηγεί στην αγωγή της ψυχής. Εμείς οι Έλληνες έχουμε το προνόμιο να θαυμάζουμε αυτήν την τέχνη από μικρά παιδιά. Όταν οι άλλοι αναζητούν την αρχιτεκτονική εμείς βλέπουμε τους ναούς και τα μοναστήρια μας, όταν οι άλλοι ψάχνουν βιβλία που να τους μιλούν στην ψυχή τους έχουμε τα ιερά κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας, όταν κάποιοι αναζητούν ψυχική έγερση μέσω της μουσικής, εμείς έχουμε τους ψαλμούς και την βυζαντινή μουσική… Και το κυριότερο; Όταν όλοι μέσα από αυτές τις μορφές της τέχνης ψάχνουν την διαφυγή της ψυχής τους στους διαδρόμους του πανανθρώπινου, εμείς έχουμε απαντήσεις… Γιατί οικογένεια; Γιατί μόνο με σωστές οικογένειες, που είναι το κύτταρο της ανθρώπινης………… Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΔΩ

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ: ( ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ )

Πάντα μου άρεσαν οι άνθρωποι, που ήταν ξεκάθαροι, αληθινοί, έδειχναν τα ελαττώματά τους και δεν έκρυβαν τα θέλω και τις πληγές τους. Εκτιμούσα πάντα την πικρή και σκληρή αλήθεια κι αντιπαθούσα το όμορφα φτιαγμένο παραμύθι. Δεν πιστεύω πως τα μισόλογα, η μισή αλήθεια, ή το τροποποιημένο ψέμα για το καλό κάποιου βοηθάει σε κάτι. Μόνο προβλήματα και πληγές μπορεί να δημιουργήσει. Έτσι λοιπόν, πορεύομαι στην ζωή μου, και προτιμώ να λέω την αλήθεια, αν και ωμή σε κάποιες περιπτώσεις, παρά να ωραιοποιώ τις καταστάσεις. Αλλά για κάποιους μάλλον είναι δύσκολο, και για κάποιους άλλους, απλά λόγια. Ζούμε σε έναν κόσμο που οι άνθρωποι ξέρουν μονάχα να κρίνουν και το χειρότερο κρίνουν χωρίς να γνωρίζουν. Ζούμε σε έναν κόσμο που δύσκολα θα βρεις ειλικρινείς ανθρώπους. Με το κεράκι πρέπει να ψάχνεις να τους βρεις. Είναι αυτοί που αντί για την ειλικρίνεια  έχουν την αγένεια. Είναι όλοι αυτοί οι δήθεν. Εκτιμώ την ειλικρίνεια πραγματικά. Είναι όντως ο θεμέλιος λίθος της ηθικής. Η ειλικρίνεια είναι ιερή, είναι από τις σπουδαιότερες αρετές που έχει ο άνθρωπος. Χρειάζεται κότσια για να μιλάς ειλικρινά και να είσαι απόλυτα αληθινός με τους άλλους. Χρειάζεται κότσια για να παραδέχεσαι τα λάθη σου, να αναγνωρίζεις που έφταιξες και να ζητάς συγνώμη. Χρειάζεται επίσης τεράστιο θάρρος για να υποστηρίζεις τις επιλογές σου και τις απόψεις σου. Χρειάζεται θάρρος για να λες στους ανθρώπους σου την πραγματική αλήθεια, ακόμα κι όταν αυτή δεν είναι αρεστή. Έχει όμως κάποιο νόημα, έναν σκοπό. Να τον βοηθήσει………Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ- ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ:(ΠΩΣ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ;)

Το θέμα δεν είναι μόνο να βγούμε από τη “φυλακή” που μας έχουν βάλει ως χώρα.  Το δύσκολο είναι να βγάλουμε τον εαυτό μας από την << φυλακή >> που τον έχουμε εμείς οι ίδιοι φυλακίσει. Πολλοί  που θεωρούν τους εαυτούς τους ως Ορθοδόξους, με την στάση τους και την συμπεριφορά τους προσπαθούν  να αλλάξουν την πίστη και την παράδοση των Ορθοδόξων Χριστιανών.  Οι Άγιοι, οι ασάλευτοι Πατέρες, δογμάτισαν την πίστη μας σε πολλά σύγχρονα θέματα π.χ. εκτρώσεις, ομοφυλία, καύση νεκρών, ενδυμασία (ρούχα για άνδρες και γυναίκες) και άλλα πάρα πολλά θέματα, που σήμερα είναι στην μόδα. Σήμερα  πολλοί, οι περισσότεροι θα έλεγα  άνθρωποι που δηλώνουν χριστιανοί ορθόδοξοι, αγνοούν τον Ίδιο τον Ιησού Χριστός και όλους τους αγίους και η συμπεριφορά τους διχάζει τον κόσμο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι πρεσβεύουν. Μία είναι η Εκκλησία, διότι ο Χριστός μία Εκκλησία δίδαξε και θεμελίωσε με το Αίμα Του.Ο Χριστός ο ίδιος είπε……..Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ  ΕΔΩ

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ: (ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΛΑΘΟΣ)

Κάνανε το λάθος να εναντιωθούν στον Ίδιο Τον Θεό. Κάνανε το λάθος να καταργήσουν τους νόμους του Θεού και να τους αλλάξουν με τους νόμους του διαβόλου. Όλοι αυτοί οδήγησαν  τον άνθρωπο σήμερα να ζει με ψυχολογικά προβλήματα. Αλήθεια. Πιο παλιά δεν άκουγες για ψυχολογικά προβλήματα. Σήμερα όπου γυρίσεις το κεφάλι σου συναντάς ανθρώπους με ψυχολογικά προβλήματα. Παλιά πήγαιναν οι γονείς μας στα χωράφια και πολλές φορές μας άφηναν στη γειτόνισσα να μας προσέχει μαζί με τα παιδιά τα δικά της. Αλλά τότε ήταν ισορροπημένα παιδιά. Μια ματιά έριχνε η γειτόνισσα και έκανε τις δουλειές της και εμείς παίζαμε ήσυχα. Πόσο μισεί ο διάβολος το ανθρώπινο γένος και θέλει να το εξαφανίσει! Και εμείς ξεχνούμε με ποιον παλεύουμε. Παλιά, όταν γινόταν ένας πόλεμος, βρισκόταν σε άμυνα κανείς και πήγαινε να αγωνισθεί, να πολεμήσει, για να υπερασπισθεί την Πατρίδα του, το έθνος του. Τώρα δεν πάμε να υπερασπίσουμε την Πατρίδα μας. Τώρα πάμε ή για τον Χριστό ή για τον διάβολο. Είναι καθαρό μέτωπο. Στην Κατοχή γινόσουν ήρωας, γιατί……Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ  ΕΔΩ

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ: ( ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΑΛΑ )

Δεν χωράνε στην καρδιά σου το μίσος και η κακία. Να το θυμάσαι καλά! Ότι δεν σ’αρέσει, άστο να φύγει. Μην το κρατάς, μην το σκέφτεσαι,μην το πολεμάς. Η ψυχή μας θέλει ηρεμία. Χρειάζεται ηρεμία για να αγαπήσει, για να εξελιχθεί, για να νιώσει αληθινά.  Να έχεις υπομονή με το καθετί.  Όλα παίρνουν το δρόμο τους και πίστεψε με, εσύ τα οδηγείς.  Έχεις την επιλογή να διαλέξεις, να φτιάξεις μονοπάτια, να περπατήσεις ή να τρέξεις. Πολλοί βάζουν πρότυπα και έχουν απαιτήσεις να βρούνε μία σύντροφο η οποία θα είναι  η ομορφότερη από όλες τις άλλες γυναίκες. Πόσοι όμως έχουν ως πρότυπο μία γυναίκα ?ψίχουλα? όπως θα λέγαμε; Μία γυναίκα διαμάντι στην ψυχή και όχι στην ομορφιά πάνω από όλα; Όλοι και όλες και ο καθένας ξεχωριστά έχει την δίκη του ομορφιά. Όλοι είμαστε όμορφοι γιατί είμαστε όλοι πλάσματα Του Θεού!  Όλοι έχουμε και τις αδυναμίες μας, όλοι έχουμε και τα κουσούρια μας, όλοι έχουμε χαρίσματα και αρετές. Τα καλά μας, και τα άσχημα. Πρέπει να βλέπουμε στον άλλον την ψυχή του, και όχι την ομορφιά του!Η σωματική ομορφιά είναι κάτι που έρχεται και φεύγει. Σπαταλάμε τόσα χρήματα για την ομορφιά του δέρματος μας, και το αποτέλεσμα είναι ότι λιώνει μέσα στο χώμα, το τρώνε τα σκουλήκια της γης όταν πεθάνουμε. Ενώ η ψυχή…..Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ:ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΙΑΣ ΜΑΝΑΣ: "ΕΙΜΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΕΝΟΣ ΙΕΡΕΩΣ"

Η παρακάτω επιστολή γράφθηκε την επομένη της χειροτονίας ενός νέου κληρικού από τη μητέρα του, και απευθύνεται προς μία παιδική της φίλη.

« Αγαπητή μου φίλη,

Ευλογημένο και δοξασμένο το όνομα του Θεού! Είμαι μητέρα ενός ιερέως. Σε σένα προ τριάντα ετών είχα γράψει, όταν ο Θεός μου χάρισε αυτό το παιδί. Θυμάμαι ότι ήμουνα τρελή από χαρά. Γεμάτη ευτυχία. Το αισθανόμουνα να ζει κοντά μου, άπλωνε τα χέρια του και το άγγιζα στην κούνια του, σαν για να βεβαιωθώ, ότι το κατέχω πραγματικά.  Ω, πόση είναι η διαφορά μεταξύ της χαράς εκείνης και αυτής που πλημμυρίζει σήμερα την ψυχή μου από ένα καινούργιο αίσθημα! Είμαι σήμερα η μητέρα ενός ιερέως! Αυτά τα χέρια που μικρούτσικα τα γέμιζα φιλιά εδώ και τριάντα χρόνια, αυτά τα χέρια είναι αφιερωμένα, αυτά τα δάκτυλα ήγγισαν τον Θεόν! Αυτή η διάνοια που έλαβε από μένα το φως και στην οποία έδειξα τον σκοπό της ζωής, αναπτύχθηκε και ποτίστηκε από την αλήθεια, πέρασε κατά πολύ τη δική μου με τη μελέτη και τη θ. Χάρη και είναι τώρα Αφιερωμένη. Αυτό το σώμα που περιποιήθηκα, προφύλαξα, που με έκανε να περάσω ολόκληρες νύχτες χύνοντας τόσα δάκρυα, όταν η ασθένεια το διεκδικούσε, αυτό το σώμα μεγάλωσε και είναι τώρα…..Η  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ